Psychologia

Schizofrenia cz.2


Inne zaburzenia toku myślenia to np. problemy z mową, plątanie się w słowach, chaotyczność wypowiadanych zdań. Z psychologicznego punktu widzenia, ryzyko wystąpienia tej choroby zależy od podatności człowieka, co ma podłoże biologiczne, lub genetyczne i od poziomu stresów.

Ogólnie głoszony jest pogląd, że stresory psychospołeczne, nie tyle powodują schizofrenię, co raczej utrwalają chorobę, lub powodują jej nawroty . Choroba ta prowadzi nie tylko do wspomnianych wyżej zaburzeń, urojeń, czy halucynacji, ale przede wszystkim upośledza chorego, poprzez utrudnianie kontaktów z innymi ludźmi, małą zdolność dostosowania się do otoczenia, a także znacznie zaniżoną samoocenę, co naturalnie prowadzi do wielu trudności życiowych, takich jak bezrobocie, konflikty w rodzinie, spadek w oczach społeczeństwa.

Psychologiczne metody leczenia schizofrenii polegają raczej na uzupełnianiu innych terapii. Opierają się szczególnie na analizowaniu czynników wpływających na występowanie halucynacji, ich skutków w sferze emocji.

Zadaniem psychologa jest przekonanie pacjenta o tym, że jego interpretacja, np. słyszanych głosów, nie jest taka jak być powinna i należy ją zmienić. Jest to tzw. terapia poznawcza schizofrenii i obserwuje się dopiero jej początki.

Schizofrenia - strona 1